پتروشیمی خارک پیشگام در جمعآوری گازهای مشعل و کاهش آلایندگی در منطقه بهرگان
بهرهبرداری بهینه از منابع هیدروکربوری و تقویت امنیت خوراک، اولویت استراتژیک پتروشیمی خارک در همکاری با نفت فلات قاره ایران
به گزارش پایگاه خبری صدای رویداد/ شرکت پتروشیمی خارک در گامی بلند و استراتژیک برای ارتقای بهرهوری صنعتی و صیانت از محیط زیست، محوریت اجرای پروژههای جمعآوری گازهای مشعل را در همکاری با شرکت نفت فلات قاره ایران بر عهده گرفت. این اقدام که در راستای سیاستهای کلان وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران صورت میگیرد، نشاندهنده رویکرد پیشدستانه پتروشیمی خارک در مدیریت منابع و کاهش اتلاف انرژی در منطقه است.
بر اساس توافقات صورت گرفته در نشستهای مشترک، پتروشیمی خارک متولی اجرای دو طرح حیاتی «جمعآوری گازهای مشعل سکوی بهرگانسر» و «بهرهبرداری از گازهای کمفشار کارخانه درود ۳» خواهد بود. این پروژهها با هدف متوقف کردن سوزاندن گازهای همراه و بازگرداندن آنها به چرخه تولید طراحی شدهاند.
یکی از کلیدیترین دستاوردهای این ابتکار عمل از سوی پتروشیمی خارک، تقویت امنیت خوراکی این مجتمع است. پیشبینی میشود با اجرای دقیق این طرحها، حدود ۲۵ میلیون مترمکعب گاز مشعل که پیش از این به صورت فلرینگ (سوزاندن) هدر میرفت، جمعآوری شده و به عنوان ماده اولیه در چرخه تولید قرار گیرد. این اقدام نه تنها وابستگی به منابع دیگر را کاهش میدهد، بلکه منجر به افزایش پایداری تولید و ارتقای شاخصهای بهرهوری در کل زنجیره ارزش پتروشیمی منطقه خواهد شد.
در کنار دستاوردهای اقتصادی، نقش پتروشیمی خارک در کاهش اثرات مخرب زیستمحیطی در این پروژه برجسته است. سوزاندن گازهای مشعل یکی از عوامل اصلی انتشار گازهای گلخانهای و آلودگی هوا در مناطق عملیاتی است. با محوریت اقدامات پتروشیمی خارک در جمعآوری این گازها، میزان فلرینگ در منطقه بهرگان و خارگ به شکل چشمگیری کاهش مییابد که این امر گامی مؤثر در راستای توسعه پایدار و تعهد این شرکت به حفظ سلامت محیط زیست و ارتقای کیفیت زندگی در مناطق پیرامونی است.
این همکاریها با حضور و نظارت نمایندگان معاونت برنامهریزی وزارت نفت و مدیریت سرمایهگذاری شرکت ملی نفت ایران دنبال میشود تا روند نهاییسازی قراردادها در کوتاهترین زمان ممکن صورت گیرد و عملیات اجرایی آغاز شود. اجرای این طرحهای توسعهای توسط پتروشیمی خارک، الگویی موفق از همکاریهای بینبخشی در صنعت نفت و پتروشیمی است که نشان میدهد چگونه میتوان با تلفیق دانش فنی و مدیریت منابع، همزمان به اهداف اقتصادی و زیستمحیطی دست یافت.
